Hoe leuk is het als er nog steeds contact is (niet dat we elkaars deur plat lopen) met kinderen van de mensen waar mijn vader, en met hem zijn dienstkameraden, in zijn diensttijd vaak over de vloer kwam.
De gastvrijheid en er zijn voor anderen zijn kenmerken van het hele gezin.
Onlangs kwam Bert, de zoon, koffie drinken bij mijn moeder. Hij was ‘in de buurt’. Toevallig was ik er ook. Nou ja, toevallig… Toeval bestaat niet! Ik denk dat ik me soms weer even moet realiseren dat het goed is om iets voor anderen te doen en wat een impact dat kan hebben. En dat alle kleine radertjes nodig zijn om één groot geheel te laten functioneren.
Ik weet allang wat hij allemaal doet voor mensen in de Oekraïne, in Roemenië en Moldavië. In de jaren tachtig smokkelde hij bijbels. Nu zorgt hij met zijn stichting ‘ Met uitgestrekte hand’ voor de allerarmsten in deze landen. Hij heeft daar een betrouwbaar netwerk van contactpersonen opgebouwd.
Het is mooi om hem met zoveel passie te horen vertellen over dit werk. Als hij een boek zou schrijven, zou het een pageturner zijn!
Hij vindt het normaal om anderen te helpen. In eigen omgeving en verder weg. Daarmee heeft hij het drukker dan veel mensen met een volledige baan!
Wat een mooi en inspirerend mens. Als we allemaal iets van zijn karakter hadden, zou de wereld een stuk beter/mooier zijn.
Kijk voor meer informatie op https://stichtingmetuitgestrektehand.nl/
Tekst © CelticSarayu