In 2012 ben ik met Kenya Build naar Kenia geweest. James (één van de Celtic Tenors) ging ook weer. Hij was al vaker geweest en via hem kwam ik in aanraking met Cheryl’s Children’s Home.
Tijdens de voorbereidingen kocht ik ook alvast snoeperijen voor de wezen. Ik wist toen nog niet dat er op loopafstand van het weeshuis een groot winkelcentrum is, waar je de meest uiteenlopende dingen kon kopen.
Ik heb daar bijvoorbeeld een voetbal gekocht, maar ook een bijbel. De supermarkt had ook een vrij uitgebreid assortiment. Daar heb ik later lolly’s gekocht.
Ik had dus allerlei snoep gekocht, van Mentos tot…inderdaad…hopjes.
In het busje waarmee we overal naartoe gebracht werden, deelde ik op een dag hopjes uit. Één van de dames hield niet van koffie, dus uiteraard ook niet van de hopjes. De rest vond het geweldig. Zoetigheid waar je lang mee deed. Wij zijn niet zo gewend aan veel stof in de buitenlucht en met een snoepje in je mond hou je je mond wel dicht. Letterlijk bedoel ik dan…
Dat was snel beslist?. De hopjes waren voor ons, de rest voor de kinderen!
De laatste hopjes heb ik verdeeld over de 2 mensen die als laatste naar Ierland terug gingen. Een ervan was een roker en hij moest die hele lange vlucht zonder roken. Hij was blij met zijn hopjes.
Bij het eerstvolgende concert van de Celtic Tenors, had ik hopjes voor James bij me en iets anders voor de anderen.
Dat was een paar keer gebeurd, toen Matthew vroeg wat het was. Ik heb er meestal zelf ook wel een paar in mijn tas, dus ik liet hem proeven. Ook hij vond ze lekker. Nu neem ik voor allemaal een zakje mee…
En als ik naar Duitsland ga voor concerten, zelfs ook voor andere crew-leden.
Foto’s en tekst © CelticSarayu