Verliefd is iedereen weleens geweest, lijkt me. Op afstand, direct of op het werk. Het komt ook op elke leeftijd voor. Wat je met die gevoelens doet hangt van verschillende factoren af.
Ook voor mij leidde het soms nergens toe en soms tot een ‘relatie’.
Verloofd ben ik ook eens geweest. Wat ik niet meer wist, is dat we ook kaartjes hebben gestuurd. Vandaag vond ik er 1 in een boek. Ook al raakte de verloving uit, het kaartje kon prima als bladwijzer dienst doen.
Nu is het wel grappig om het tegen te komen. Het huis waar ik toen woonde, heeft plaats moeten maken voor een appartementencomplex. Alistair zal ook wel verhuisd zijn, neem ik aan.
Het kaartje zelf kan nu in de papierbak. De herinnering is vellig gesteld😊.
In 1976 ben ik getrouwd. Enne, nee, dus niet met Alistair😉.
Even erbij gezocht wat ik bewaarde en nooit meer naar omkeek, behalve de foto’s.
Wij wilden graag ‘onze eigen dominee’ meenemen. In mijn geboorteplaats mocht dat niet. Vraag me nu nog steeds af wat het probleem was… Maar goed, uitgeweken naar de Zaanstreek. Had achteraf bezien wel voordelen. Een (aangetrouwde) oom van mij wilde wel zo’n beetje fungeren als ceremoniemeester/regelaar.
De enige dag die ons uitkwam en beschikbaar was bij de gemeente Zaanstad was vrijdag 17 december. Ik denk dat alle andere dagen goedkoper waren!
De Jan Bijlstraat, waar we toen woonden, heeft nu een veel vriendelijker uitstraling dan toen wij er woonden. Ik hoop dat het karakter van de buurt hetzelfde is gebleven…recht voor z’n raap en altijd klaarstaan voor elkaar.
We waren maar met een beperkt gezelschap. De afstanden waren niet zo groot, dus eigenlijk vond ik een trouwauto een beetje onzin. Net als een fotoreportage. Maar ja, als je dingen uit handen geeft…
Och, een ‘Rolls’ heeft wel wat😉. 
Dit zouden we zelf niet bedacht hebben…
Foto Kat lijkt, na een korte check via Google, niet meer te bestaan.
En zo grappig…ik zag nu pas dat De Walvis (officieel: De hoop op de Swarte Walvis) op de Zaanse Schans toen bij AC restaurants hoorde. Ik kan niet vinden of ze bij een keten horen. Nu heet het D’Swarte Walvis. Zou dat gekomen zijn na de brand in 1994?
ƒ 13,50 in totaal. Voor hetzelfde bedrag in € heb je nu 1 pakje shag!
Ik had geen idee meer wat een pakje sigaretten zo ongeveer kostte. Google wist het ook niet. Dus de vraag op mijn fb tijdlijn gezet. Bijna onmiddellijk gaf één van mijn fb-vrienden antwoord. ƒ 1,75 voor pakjes van 25 stuks.
Die Æ’ 13,50 was dus aardig wat. Ik denk dat we met 8 of 9 rokers waren. Nou ja, elk aangebroken pakje werd natuurlijk doorberekend. We hebben daar wel een tijd doorgebracht. Koffie, drankje, diner en weer koffie. Je kunt het je niet meer voorstellen dat je toen gewoon binnen mocht roken…
Niet-roken bevalt me nu beter😄.
Helaas kwam er in 1998 een eind aan dit huwelijk door het overlijden van Aad.
Foto’s en tekst © CelticSarayu