Voor de minibundeltjes ‘Gedichten en zo op de vrijdag’ van het Huis van Dodewaard, leverde eenieder die dat wilde materiaal in. Een gedicht of een stukje tekst of een foto.
Ook voor de hersengymnastiek kregen we nog wel eens kwissen of zo, die van pas zouden kunnen komen.
De voorbereidingen deed ik meestal. Nu kwam ik weer een envelop met dat soort dingen tegen. Met dank aan Thera!
Als het Huis van Dodewaard weer open is, gaan we weer een bundeltje maken…
Oud worden of zijn in deze tijd
Het is gewoon niet voor te stellen;
je moet met een mobieltje bellen!
Je kunt er ook een tekst op lezen.
Je moet altijd bereikbaar wezen.
Dat kan dus niet gewoon
met een vaste telefoon.
Wil je een treinkaartje kopen?
Nee, niet naar de balie lopen
want daar is niemand meer te zien.
Je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken
in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij;
achter je zie je een mensenrij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.
Bij de bank wordt er geen geld
meer netjes voor je uitgeteld,
want dat is tegen de cultuur.
Nee, je geld komt uit de muur.
Als je maar de code kent;
anders krijg je nog geen cent.
Om je nog meer te plezieren,
mag je internetbankieren.
Allemaal voor jouw gemak,
thuis onder eigen dak.
Niemand die er ooit om vroeg:
blijkbaar is het nooit genoeg.
Man, man, man, wat een geploeter.
Alles moet met een computer,
of je doet echt niet meer mee.
Op www en punt nl
vind je alle informatie wel.
Maar wie behoedt je voor frustratie
als dat ding het eens niet doet?
Dan word je toch niet goed?!
Maar dan roept men dat je boft;
je hebt immers Microsoft.
Ach, je gaat er onderdoor,
je raakt gewoonweg van het spoor.
Nee, het is geen kleinigheid:
oud worden of zijn in deze tijd.
Groetjes van een oudere
Ik heb een klein beetje veranderd aan de tekstđ.
Bron gedicht onbekend
Verdere tekst © CelticSarayu
Foto © CelticSarayu