Ik geef het toe: Ik werd boos wakker door die ***eksters.
Wat een lawaai op de vroege morgen, dat gekras en geschetter.
Maar hé, ik werd ook vandaag wel weer wakker.
Daarna het gekoer van de duiven aan de andere kant.
Er zijn mensen die dat geweldig vinden, ik alleen maar irritant.
Maar hé, dat koeren doen ze niet de hele dag.
Natuurlijk ben ik vaak moedeloos als mijn lijf niet meedoet met mijn plan.
En ik na een (te) drukke dag, minimaal 1, maar vaak 2 dagen weinig kan.
Maar hé, ik geniet van de goede dagen.
Soms word ik bijna depressief als ik kijk naar het journaal.
Want wat, in hemelsnaam, gebeurt er toch allemaal.
Maar hé, er zit een ‘uit’-knop op de tv.
Jakkes, de talkshows zitten vol met dingen over corona en sport.
Alsof er iemand van steeds hetzelfde blij wordt.
Maar hé, de tv hoeft niet aan. Ik luister lekker naar muziek.
Iemand hield zich weer eens niet aan gemaakte afspraken.
Lang werd ik boos in zo’n geval. Nu laat ik het me niet meer raken.
Want hé, ik maak dus met die mensen geen afspraken meer.
Foto en tekst © CelticSarayu