Oude correspondentie

Wat is dat toch met oude correspondentie? Het blijft maar ‘slingeren’.
Vaak zit het nog wel in een doosje, maar enige logica zit er meestal niet in de opbergwijze. Tenzij het om liefdesbrieven gaat natuurlijk😉.
Gisteren kwam ik zo’n doosje tegen.
De eerste brief stond vol met iets van verwijten. Heel netjes geformuleerd, maar toch. Dat is later helemaal weer goed gekomen. Waarom dan toch die brief nog bewaard???
Dan een paar brieven van een jong familielid. Nog op school, zoals uit de brieven bleek. Van haar antwoorden op mijn brieven snap ik nu, ruim 40 jaar later, heel weinig. Mijn schoonzus schreef elke brief 2x…ook een kopie voor zichzelf. Ik begreep dat nooit zo goed, maar nu zie ik het nut er wel van in😃.
Een paar brieven van de vlootpredikant. Alleen het briefhoofd al stemt wat weemoedig. MVKV – Marine Vliegkamp Valkenburg. Er was zoals ook nu weer, weinig werk. Omdat ik niet thuis wilde gaan zitten, heb ik na school gesolliciteerd bij de Koninklijke Marine. Daar werd ik aangenomen en ik mocht zelf een dienstvak kiezen. Geen schrijver natuurlijk. Kantoorwerk kon immers altijd nog. Weerkundige leek me wel wat. Nou ja, die term was eigenlijk alleen van toepassing op de officieren. Later heette ons dienstvak weerdienstassistente. Dat dekte de lading beter.

Maar ik dwaal een heel eind af. Het ging om correspondentie. De VLOP (vlootpredikant) antwoordde me nadat ik overgeplaatst was en hem geschreven had. Ik had vaak goede gesprekken met hem en die miste ik. Dat vul ik overigens nu zo in. In die tijd zou ik dat vast anders hebben omschreven.
Een brief van iemand wiens naam ik nog wel ken. Van de brief is zonder context niet veel te maken.
Een bedankkaart van iemand wiens doopbewijs ik in een boek gevonden had. (Je wilt niet weten wat mensen allemaal als boekenlegger gebruiken🤣.) Het kostte wat moeite om het bij de eigenaar te bezorgen, maar het is gelukt.
Een ansichtkaart van iemand die ik kon helpen aan een boekje dat door een familielid was geschreven. Hierop de mededeling dat het boekje een plaats had gevonden in de ‘familiebibliotheek’. Het desbetreffende boekje was helaas nogal gehavend. Ik zie dan een statige bibliotheek voor me, waar dit boekje zich niet thuis kan voelen. Ik heb soms een te levendige fantasie🤭.
Een paar brieven wil ik op mijn gemak nog even lezen. Daarna beslis ik of ze weg mogen.

Foto en tekst © CelticSarayu