Al met al was het een behoorlijke klus, dat is duidelijk. Verder had Dakota niet zo’n haast. Haar hele volwassen leven was tijd, en waar je wanneer was, helemaal niet belangrijk geweest. Wolf had naar eigen zeggen best wel wat verkocht. Niet dat hij het leuk vond om het winkeltje steeds in een andere sfeer in te richten. Dat liet hij graag aan Dakota over. Toch genoeg verkocht om van te kunnen leven…prima dus.
Het heeft lang geduurd voor Dakota foto’s kreeg. Ze moesten door zoveel mensen worden gecontroleerd…
Kennelijk is de Kerstman extreem op zijn privacy gesteld. Dat terwijl hij toch een publiek figuur is. Hij wil duidelijk niet herkend worden als hij ‘in burger’ ergens boodschappen doet.
Op deze foto’s is zijn gezicht niet echt herkenbaar. Waarschijnlijk mocht deze daarom wel gepubliceerd worden😉.
Nou, hieraan zal hij nooit herkend worden. Dakota liet ook weten dat ze niet zo blij was met deze foto. Ze had niet eens de kans gekregen om het rechter gordijntje netjes te hangen…
Dit is trouwens een door Dakota gemaakt daags pak. Er waren wel foto’s van de speciale pakken, maar die kwamen niet door de controles.
Uiteraard heeft Dakota ook het tafelkleedje gemaakt en de kerstsokken.
Dit is sowieso wel een bijzondere foto. Het plekje waar de Kerstman zich terug kan trekken. Soms zelfs met een glas wijn. Meestal zoals nu met een mok koffie.
Lekker warm met de houtkachel. En een notitieboekje bij de hand.
In de mand liggen cadeautjes die nog niet aan iemand toegewezen zijn. Ook altijd een paar cadeausokken op voorraad. Zo probeert hij alle mensen blij te maken.
Is jullie de prachtige nachtlucht opgevallen? Zoveel sterren! Dat zie je in ons kleine Nederland niet vaak. Altijd teveel lichtvervuiling.
Eindelijk was het tijd geworden om afscheid te nemen. Dakota had het enorm naar haar zin, maar de klussen waren geklaard.
Nu alleen nog de betaling. Het was dat de Kerstman er zelf over begon, anders had het zomaar kunnen gebeuren dat ze met lege handen was vertrokken…
Ze mocht kiezen. Dat klinkt een beetje vreemd, maar voor Dakota was zelden iets gek😉. Ze mocht cadeaus uitzoeken in één van de gigantische magazijnen of een bedrag.
We kennen Dakota inmiddels goed genoeg om te weten wat ze koos. Ja toch!?
Natuurlijk ging ze voor cadeaus🤭. Ze mocht op haar gemak de magazijnen in en zoeken.
Beslissingen nemen in dit soort gevallen gingen haar heel makkelijk af. Ze was op slag verliefd toen ze deze motoren zag staan.
Zonder overleg met Wolf, besloot ze 2 motoren te vragen. Lieve, niet zo praktische Dakota…
Nu ze dit verteld had, werd het wel duidelijk waarom ze zo lang uit Sarayu weggeweest waren…