Ik was in Ierland om naar concerten van de Celtic Tenors te gaan. Die tour heette ‘Home for Christmas’. Dat ging uiteindelijk voor mij niet op! Toen ik het originele dagboekverhaal maakte, kon ik door de sneeuw Ierland niet uit…
Natuurlijk waren er wel waarschuwingen voor sneeuw geweest, maar ik kon gewoon naar Dublin vliegen.
Nou ja, gewoon…
Ik snap alle veiligheidsmaatregelen wel hoor, maar of de afstellingen altijd goed zijn? Het poortje bleef maar rood i.p.v. groen licht geven. Schoenen uit, ketting af enz. enz. tot en met fouilleren. Uiteindelijk zei de dame dat dat ding de hele dag al piepte voor de beugels van een ‘large breasts bra’(?!). Is genoteerd: geen beugel-bh als je gaat vliegen!
Dan mijn rugzak oppikken. Die was apart gelegd “Is die van u”. “Mag ik hem uitpakken”. ‘Wat als ik nee zou zeggen?’ Dat helpt echt niet hoor. Dus: “Ja”, zucht, zucht. Onderin bleek een puntenslijper te zitten. In had het kunnen weten…in 2007 werd mijn rugzak ook om een puntenslijper leeg gepakt.
Het was een beetje glad hier en daar en er lag wel wat sneeuw, maar de wegen waren grotendeels goed. Winter in Ierland!
De volgende dag heb ik wat gewandeld in Castlebar.
’s Avonds geen zin meer om ergens naartoe te gaan om te eten. Dus heb ik in het hotelrestaurant gegeten.
Appetizer van het huis: gerookte zalm.
Verder Ceasar salade en daarna zalm.
Als toetje ijs gekozen omdat de rest wel erg veel chocola bevatte.
De dag erna, na een laat ontbijt, mijn rekening betaald, taxi besteld en mijn e-mail bijgewerkt.
Het grootste gedeelte van de dag bestond uit reizen.
Het was donker toen ik in Limerick aankwam. Dus maar een taxi genomen.
Wat een verrassing, de volgende morgen bij het ontbijt. Er was kaas…
’s Avonds naar de University Concert Hall.
Limerick was inmiddels wel bekend. Ik hoefde verder niet te zoeken naar het theater.
Een paar studenten zorgden ’s avonds voor de CD verkoop. Ik was bij hen tijdens de pauze. Ik kon wellicht meer vertellen dan de studenten. Misschien was ik te enthousiast. Een mevrouw vroeg me of ik deel van het team was of gerelateerd aan de CT’s. Nadat ik haar verteld had dat dat geen van beiden het geval was, zei ze dat ze een CD ging kopen. Ze wilde zeker weten dat ik niet alleen maar een PR-praatje hield…
Toen ik weer in het hotel was, kwam er een bus vol Japanners aan. Die waren gestrand. Één van hen (ze leek de leiding te hebben) moest van alles regelen. Ze vertelde me dat ze dat voor 42 mensen moest verzorgen.
Het was wel leuk om dat even aan te kijken, maar te lang zou erg onaardig zijn.
Wel goed geslapen, maar ik voelde me niet lekker. Toch maar naar Cork. Van Limerick naar Cork was vrij makkelijk. Ik had die reis al eens eerder gedaan en hoefde maar 1 keer over te stappen. In geval van nood Galway maar schrappen.
Een gesprekje met de receptioniste. Over het weer. Ze zei dat het in Cork allemaal wel meeviel, maar dat haar familie in Galway had gebeld om te zeggen dat ze beter niet kon komen. We zullen zien.
Op tijd vertrokken om er zeker van te zijn dat ik mijn trein zou halen. De dienstdoende receptionist zei “Tot volgend jaar”. wel grappig dat hij me herkende van de twee voorgaande jaren.
De trein had een kleine vertraging, maar ik had wel de aansluiting.
Het weer in Cork viel nog wel mee. Alleen wat glad hier en daar.
Hobbywinkels hebben ze niet zoveel in Ierland (in elke geval niet in 2010). In Cork hebben ze Vibes and Scribes. Redelijk groot aanbod, maar de meeste technieken hadden wij al een poosje geleden gehad.
Toch iets gevonden…zegelwas en zegels.
Vroeg gegeten bij Luigi Malone. Alleen vroeg was er nog plaats…ik had niet gereserveerd.
Terug in het hotel direct maar de rekening betaald. Het voordeel is dat je dan weg kunt wanneer je wilt, zonder in de rij te moeten staan.
Van Cork naar Galway was een langere reis. Moest eerst terug naar Limerick! Vandaar naar Galway. Hier ook gladde voetpaden.
Er werd gezegd dat het verschrikkelijk weer zou worden in Galway.
Ik heb niet gewacht of de weersverwachting wel of niet klopte en ben eerder uit Galway vertrokken dan oorspronkelijk de bedoeling was omdat ik een lift kon krijgen naar Dublin. Ooit ga ik nog een keer terug naar Galway, maar dan in de zomer of zo.
Op de uitgelichte lijst stond dat er vrijwel de hele dag ice fog zou zijn op de 21e. En in de avond bewolking.
Hm…koude delen van de wereld???
Gemiddelde laagste temperatuur in december in Galway is een graad of 3.
Zeg het maar…
Weer geen grote opkomst hier in Galway. Een jongetje zat naast me. We praatten wat. Toen ik hem vroeg of hij The Celtic Tenors kende, antwoordde hij trots: “Mijn vader gaat vanavond met ze zingen”.
Ok, besloten om de lift naar Dublin te accepteren. Alles geregeld, bagage opgehaald enz.
Stel je voor…donker, glad en ze rijden aan de verkeerde kant van de weg! Speciale trip dus. Om een uur of 2 ’s nachts in Dublin. Ik was blij dat ik niet geboekt had voor het laatste concert. Dat werd trouwens afgelast…😯.
Foto’s en tekst © CelticSarayu