Dat zul je altijd zien. Heb ik het ontzettend druk en dus geen tijd om even naar de Happy Hippy te rijden, hoor ik ook helemaal niets van Joop.
Gisteren Joop toch maar even gebeld, want dit is vreemd.
Ja hoor, hij is ziek geweest. Nog niet helemaal opgeknapt, maar de ergste ellende is achter de rug. Nierstenen schijnen erg pijnlijk te zijn.
Net toen ik bedacht dat ik toch maar tijd moest zien te maken, lag er een briefje in de bus. Van Johanna ofwel Dakota deze keer. Fijn dat ik zo toch wat informatie heb.
Ik ga ervan uit dat ook zij er geen probleem mee heeft dat ik haar briefje in zijn geheel opneem in de blog.
Om het origineel te bekijken, kun je onderaan dit bericht kijken. Het handschrift is prachtig en zo mooi regelmatig. We zijn er alleen niet meer zo aan gewend om handschriften te lezen. Vandaar dat ik het briefje maar overgetypt heb.
——————————————————————–
“Hallo Ali (en je blog-volgers),
Net zoals Wolf, volg ik je blog ook sinds kort. Er zijn wat dingetjes die niet helemaal kloppen, maar daar hebben we het nog weleens over.
Wolf en ik gaan de komende weken op familiebezoek en zo. Er is ook een achterneef die gaat trouwen. We zijn uitgenodigd voor deze trouwerij. Daar zien we dan van Wolfs kant veel familie.
Ook gaan we op zoek naar spullen die we in ‘The Happy Hippie’ kunnen verkopen. Ik maak ook veel zelf natuurlijk. Ik ben niet voor niets kunstenares.
Hoe dan ook…er moet brood op de plank komen.
Dit is, moet ik toegeven, verkapte reclame. Het grootste deel van onze reserves (en dat was al niet veel) is opgegaan aan het opknappen van het pand. Ook hebben we spullen besteld die vooraf betaald moesten worden. Willen we onze oude dag enigszins rustig doorbrengen, dan moeten we dingen verkopen. Ik vind wel dat we mooie spullen hebben. Ook hopen we wat in consignatie te krijgen. Dat zou fijn zijn, want daar lopen we geen risico mee.
Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt. Jouw blog wordt best veel gelezen en als er maar een paar procent van jouw volgers bij ons in het winkeltje iets koopt, hoeven we ons voorlopig geen zorgen te maken.
Wij hebben niet veel nodig, maar nu we weer in Nederland wonen, hebben we ook meer verplichtingen gekregen. En we passen ons ook aan aan de tradities en gewoontes hier. Wij zijn dus gewoon verzekerd, om maar wat te noemen.
Ik ben (kerst-)tasjes aan het maken. Hier vast een paar voorbeeldjes. Die zijn voor jou. Ook als je geen reclame voor ons gaat maken😀. Wij geven zelf de voorkeur aan duurzame spullen. Nu in elk geval wel. Natuurlijk hebben wij ons in het verleden ook laten verleiden om niet-duurzame spullen te kopen, maar nu geven wij b.v. de voorkeur aan gehaakte tassen. Die kunnen ook na de feestdagen nog gebruikt worden voor de boodschappen. De gehaakte tassen zijn van ongebleekte katoen en kunnen in elke grootte gemaakt worden.
Eén van ons meldt zich weer als we de familiebezoekjes achter de rug hebben.
Tot dan.
Liefs Dakota (voorheen Johanna)”
Het originele briefje staat onder de foto.
———————————————————————-
Foto’s en tekst © CelticSarayu