Eindelijk weer bericht van Dakota. Ik was er blij mee. Natuurlijk lopen ze niet in 7 sloten tegelijk…dan hadden ze dat tenslotte al eerder kunnen doen. Ze hadden gepland om met de Kerst weer in het dorp te zijn. Dat liep mis…nou ja, liep mis…ze hadden gewoon de plannen gewijzigd. Niet zo vreemd, want dat hebben ze bijna hun hele leven gedaan.
Dakota kwam voor een bliksembezoekje bij mij langs. Ze vertelde dat ze zo nu en dan terug geweest zijn om kleding te halen en zo. Toen bleek dat er allerlei briefjes lagen met bestellingen voor het katoenen tasje. Die kon ze overal maken. Dat is wel fijn. Ze heeft de bestellingen voor een deel tijdens de familiebezoeken ergens op de post gedaan. Voor een ander deel hadden ze een afhaalmiddag georganiseerd. Gewoon in het dorp.
Wat fantastisch dat er zoveel besteld is. Voorlopig hebben ze de eerste maand van het nieuwe jaar geen financiële zorgen. Ik moest haar beloven dat ik een bedankje aan alle bestellers zou plaatsen. Bij deze dus.
Die afhaalmiddag had ik niet meegekregen. Ook niet via Joop. Die lijkt wat gepikeerd dat zijn tussenkomst niet echt meer nodig is. Hij is gelukkig weer helemaal gezond, volgens de tamtam. Na de jaarwisseling ga ik even naar hem toe. Met een bloemetje of zo. Kijken of hij aan kan geven wat hem dwars zit en of we er uit kunnen komen.
Even terug naar Dakota. Ik ken haar nog niet zo goed en dat geldt ook voor jullie. Ik heb dan ook, als ik aan haar denk, die foto met de kleurige jurk met bijpassende tulband, in gedachten. Kun je je voorstellen dat ik haar niet meteen herkende in deze outfit?
Ze bracht zelf deze foto mee. Ze vertelde dat ze dit zelf gemaakt had. Lekker dikke wol, gerstekorrel en wat haakwerk. En ja, ook de baret is zelfgemaakt. Ze vertrouwde me ook toe dat ze geniet van heel verschillende uitmonsteringen. Mijn reactie voldeed perfect aan haar verwachtingen. Ze zei wel dat ze graag comfortabele kleding draagt als ze aan het werk is. We kunnen dus in de toekomst van alles van haar verwachten😊.
Met de belofte nog een foto in de bus te doen, vertrok ze vrij snel. Langer onderweg blijven, wil wel zeggen dat er werk blijft liggen. Het voordeel was dan wel weer dat ze het winkeltje niet hoefde te versieren voor de Kerst. Die manshoge notenkraker kan ook direct weer de zolder op.
Ah, de foto is ook weer een beetje reclame…als het straks echt weer kouder gaat worden tenminste. Alles is vrij stoer ofwel met vrij dik garen gebreid. Hier heeft Dakota een colsjaal om. Uiteraard ook zelfgemaakt. Wolf showt een sjaal. Op de achterkant van de foto stond dat ze daar niet tevreden over was (de sjaal dan). De klusjesman was zo vriendelijk om de omslagdoek even te showen. Ik denk dat ik ga kijken of ze die donkere omslagdoek nog heeft…
Foto’s en tekst © CelticSarayu