Dat was even schrikken gisteren. Wolf wilde even lekker doorwerken, maar toen hij de matrassen van het zoldertje wilde halen, kukelde hij van de ladder. Die is ook eigenlijk alleen maar bedoeld om zo nu en dan te gebruiken.
Je zou denken dat hij zo verstandig zou zijn om bepaalde klusjes niet alleen te doen.
Natuurlijk weet ik dit weer niet uit de eerste hand😀. Ik ken wat mensen in de zorg. Die lezen mijn blog, dus hebben ze mij verteld dat hij in het ziekenhuis was. Lang leve mijn netwerk😉.
Het liet zich wat ernstig aanzien, maar dat viel gelukkig bij nader inzien wel mee. Ja, wel blauwe plekken en hij zal wel stijf geweest zijn vanmorgen.
In elk geval was hij vanavond toch weer aan de gang met de matrassen. Gelukkig was Frederik er om een handje te helpen.
Het zoldertje als slaapgelegenheid is kennelijk echt uit beeld.
Deze foto kreeg ik weer van Joop. Uiteraard vroeg ik hem of hij Wolf gesproken had. Hij was tenslotte uitgenodigd…
Hij is toch meer een angsthaas dan wij allemaal dachten, want hij had gewoon weer stiekem een foto gemaakt! Nou ja, wat heet stiekem; Wolf heeft gezegd dat hij mijn blog leest. Dan ziet hij toch ook de foto’s😂. Hij zei dat hij bang was dat hij zou storen omdat Frederik op bezoek was.
Jaja, zo lust ik er nog wel een paar. Hij had ook kunnen denken dat hij misschien even kon helpen. Dat zou mijn gedachte geweest zijn.
Ik hoop wel dat de heren niet meer hebben gedaan dan de matrassen verwijderen. Even rustig aan, lijkt me.
Deze foto heb ik zelf gemaakt. Ik fietste er heel vroeg in de ochtend langs en zag verhuisdozen staan. Natuurlijk zijn verhuisdozen niet interessant, maar wel wat er in zit…
Toen ik de foto maakte, was het me niet opgevallen, maar het lijkt wel of het kampvuurtje niet helemaal uit was. Het kan ook weerschijn van de opkomende zon geweest zijn…
Er was niemand in de buurt, dus een praatje beginnen zat er niet in. En nadat Wolf even in het ziekenhuis was, gaat het weer niet zo hard uiteraard.
Hoe dan ook: We hebben een glimp opgevangen van Wolf!
Wordt vervolgd.
Foto’s en tekst © CelticSarayu