
Een dag of 10 naar Ierland. Om ‘All in the April Evening’ bij te wonen en even afstand te nemen van alle onderzoeken in het ziekenhuis.
Ja, april 2010, wie herinnert het zich nog? De Eyjafjallajökull-vulkaan (natuurlijk wist ik die naam ook niet meer) was tot uitbarsting gekomen en verstoorde zo het vliegverkeer in Europa. Het was spannend of ik wel zou kunnen gaan. Er moest natuurlijk wel een vliegtuig vertrekken.
Ik had, net zoals veel anderen, ook al gekeken naar andere reisopties. Trein, boot, trein, boot en weer trein. Op zich nog wel te doen, maar er was bijna niets meer vrij. Dat was dus geen optie meer.
Gelukkig was het de 22e kennelijk veilig genoeg om te vliegen. Veel mensen vroegen of ik wel durfde vliegen in deze omstandigheden. Yep, ik wilde gewoon naar Ierland.
Kort voor vertrek kreeg ik de diagnose MS. Fijn dat mijn klachten een naam hadden, maar ik voelde me niet ziek. Niet in de gewone zin van ziek zijn. Dus daar zou ik me later wel druk over maken.
De reis verliep volgens plan. Alleen bij aankomst in het hotel bleek dat er geen reservering was. Uiteraard had ik bewijs bij me. Een kamer zoals ik geboekt had, was niet beschikbaar. Of ik akkoord ging met een appartement! Het uitzicht vanuit het appartement was geen ‘zeezicht’, maar dat maakt niet uit als je zo dicht bij zee verblijft.
Nog 2 volle dagen voor het concert. Op de 1e dag heb ik iets gedaan wat, achteraf bezien, niet slim en in elk geval best onverantwoordelijk was. Ik heb de ‘berg’ beklommen. Echt beklommen en niet het gebaande pad genomen! Moeilijk te zien op de foto, maar het pijltje wijst naar een kruis dat bovenop staat. Daar ben ik geweest.

Toen ik onderweg even niet meer verder kon, bedacht ik me dat ik niet eens zou kunnen uitleggen waar ik precies was, als ik de hulpdiensten zou moeten bellen. Gelukkig ben ik, zonder ongelukken, weer beneden gekomen.
Ik was blij dat ik al wat boodschappen had gedaan, want toen ik eenmaal in mijn appartement was, kon ik niet veel meer. Fijn dat ik nog een dag zonder plannen had.
En deze trip…had ik niet willen missen!
Foto’s en tekst © CelticSarayu