“Rijmen hoeft niet meer, mevrouw.“
Akkoord. Het leest niet prettig in een gedicht, maar dat zie ik vast verkeerd.
Cadans dan.
“Cadans??? Hoezo cadans???”
Je mag het ook ritme noemen. Ook dat helpt om te onthouden.
“Ik hoef niks te onthouden. Ik heb Google.”
Zucht. Heb je je weleens afgevraagd waar die grijze cellen voor dienen? Zo snel slijten ze niet, hoor.
En what about leestekens? Niet mijn stijl om op deze manier Engels in het Nederlands te gebruiken, maar dit is voor het goede doel, zullen we maar zeggen.
“Leestekens? Wat zijn dat?”
Moet ik nu echt blij zijn dat ze het als meervoud herkennen?
Dat zijn ‘dingen’ die ervoor zorgen dat je weet waar je even kunt/moet stoppen met lezen. Dat is makkelijk als je een gedicht (of een andere tekst) wilt voordragen of voorlezen.
“Voordragen?????”
Pffffffffft. Opzeggen!
Ik geef het op. Het ligt aan mij, daar ben ik zeker van. Ik snapte ook niets van het gedicht ‘Oote’ van Jan Hanlo.
Ik zal vast veel gedichten met een mooie inhoud en zo mislopen, maar als ik steeds opnieuw moet lezen om te snappen wat er staat, dan haak ik af.
En denk nou niet dat ik geen onzin bij elkaar kan bedenken…er zijn mensen die daar alles van af weten🤣. Daar hoef ik echter de wereld niet mee te vermoeien. Ik houd het voor mezelf of schrijf het op mijn eigen website!😉
Tekst © CelticSarayu